تنزل جهانی


ما تنزل یافته ایم!
از مردمانی_متمکن و متمول با عادات و رفتار طبیعی به جماعتی مستاصل و متحمل که در لابد گرفتار آمده است!
فلسفه را از کشف و ادراک حقیقت به کاوشی مستمر در کسب و توجیه تلذذ و تلبیس و حماقت وظیفه دادیم و عوام فریبی را تفلسف انگاشتیم!
 زمین و طبیعت را غارت کردیم در حالیکه تغذیه ی سالم در هیچ سرایی یافت نمی‌شود! 
با اینکه دشمن را بارها و بارها هزیمت کرده ایم زیر هیچ سقفی امنیت برقرار نیست چون همواره گواهمان تاریخی مبتذل و سراسر دروغ  بوده و افتخاراتمان ساختگی است!
پیوندهای غریزی و عاطفی را که جوهره ی طبیعی و مایه ی حیاتمان است ،در  قید قراردادهای اجتماعی وانتفاعی بنام مصلحت و اقتضا،نابود ساختیم!
 طرحهایی درانداختیم که تصویری نازیبا میدهد!
اخلاق را وجه تفسیری سیاست و ملتزم دست به سینه ی قدرت قرار دادیم و زور مایه ی حقانیت و معیارمان شد!
هیچ دوره ای از تاریخ انسانیت با این شتاب تنزل نداشته !  تمام دلخوشی و مایه ی استمالتمان آینده است،جایی که هلاکت انسان  و نابودی ارزش ها در آن قطعی است. 
اسرافیل شیرازی

جمعه ۱۲ شهریور ۱۴۰۰